เว้าอีสาน

12-1
ป้าดติโธ่ = おかしなものを見たときに使う จะใช้พูด เมื่อเห็นอะไรแปลกตา
คัก / ピッタリ・上手・最高・完璧・すごい・かっこいい等色々、総じて好意的な意味
嫌い・憎たらしい!ซัง→ ชัง / [to] hate 2連続型เกลียดชัง
そんなこと言わないで!อย่าเว่าจังซั่น / จังซั่น แปลว่า อย่างนั้น
กะด้อกะเดี่ย : หมายถึง 何と素晴らしく○○ อะไรจะขนาดนั้น,มากมาย , มากเกินไป, ออกหน้าออกตา
กะซาง→ それに応じてก็ช่าง,無関心ไม่ใส่ใจ,ほっとけばช่างเถอะ ⇒別に(興味ないけど)
มิดจีลี≒ เงียบสนิท シーン! ※มิด≒ เงียบ
เกี้ยงตั๊บ : หมายถึง หมดเกลี้ยง,ไม่เหลืออะไรเลย / completely used up おしまい!
กะจังว่า แปลว่า それそれ!ก็นั่นน่ะสิ
12-2
จักแหล่ว [ จัก - แหล่ว ] : หมายถึง ไม่รู้สิ 知らなーい!
พอกะเทิน ไม่มากไม่น้อย ครึ่งๆกลางๆ 多からず少なからず、程々に≒ พอกำก่า
สะออน= น่าชื่นชม น่ายินดี
คือ [ คือ ] : หมายถึง เหมือน 昔のみたいคือเก่า ≒古臭い?≒เหมือนเดิม前と同じ
例ตัวอย่าง 今時彼みたいないい人は、もういないมื้อนี้ขายของดีขนาด เกี้ยงตั๊บเลย
คักอีหลี / สะใจจริงๆ / [to] be satisfied ; be pleased
12-3
嫌い・憎たらしい!ซัง→ ชัง / [to] hate 2連続型เกลียดชัง
ซอย [ ซอย ] : หมายถึง ช่วย 私を助けて!ช่วยข่อยแน
โดน≒ นาน 長げーよ!
ムンウイプイมุนอุ้ยปุ้ย≒ 破滅・完全にแหลกละเอียด
เว่าพื้น [ เว่า - พื้น ] : หมายถึง うわさ話นินทา พูดลับหลัง
โกนโจงโปง= รูเบ้อเริ่ม 大きな穴?
บ่หัวซา 気にしないไม่ถือสา, 興味ないไม่ใส่ใจ
そんな風に言うんだ! ※ เจ้าคือว่าจังซี=คุณทำไมพูดแบบนี้

12-4
タイ語メモ
http://katana.blog.shinobi.jp/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%20-%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%99-


"เทิน" = การเรียงซ้อนกันขึ้นด้านบน
"เอิ้น" = เรียก
"ย้อน" = คำกริยา แปลว่า อาการย่อลง แต่ถ้าพูดว่า "ย้อนอิหยัง?" เป็นประโยคคำถาม หมายถึง เพราะอะไร
ขี้เดียด แปลว่า น่าเกลียด
เพิ่มเติม คำว่าขึ้เดียด จะแปลว่า รังเกึยจ หรือ น่าเกลียดก็ได้ค่ะ แล้วแต่สถานการณ์
      อย่าง คือมาเป็นตาขึ้เดียดแท้ แปล ทำไมดูน่าเกลียดจัง
      หรือ ข่อยขี้เดียดมัน แปล ฉันรังเกียจมัน

โดน = นาน เช่น สองค้นนั่นจ่ะขี่กั่นอีกโด๊นบ่? อันนี้ไม่ต้องแปลนะมีในละคร 55555
เพิ่น = เขา (เค้าคนนั้น) เช่น เพิ่นวาจั่งซั่น (เขาว่าอย่างนั้น)
นำ = ด้วย เช่น ให่ข่อยไป่นำเด้อ (ให้ฉันไปด้วยนะ)
ตั๋ว = โกหก เช่น ยามาตั๋ว (อย่ามาโกหก)
เทิงเทิง = ข้างบน
ฟ่าว = รีบ เช่น ยาฟ่าวไป่ (อย่าเพิ่งรีบไป)
แมน = ใช่ เช่น บ่แมน (ไม่ใช่)
ขี่ห้าย = น่าเกลียด
เพิ่มเติม
   ขี้ฮ่าย แปลว่า น่าเกลียด ใช้กับรูปร่างหน้าตาค่ะ
   ถ้าจะบอกว่า เธอทำตัวน่าเกลียด จะไม่ใช้ "เจ่าเฮ็ด (ทำ) โต ขี้ฮ้าย"  แต่จะพูดว่า "เจ้าเฮ็ดโตเป็นตาซัง"
   ดังนั้นคำว่าน่าเกลียด จึงมีภาษาอีสานหลายคำให้เลือกใช้ เช่น
      ขี้ฮ่าย ใช้กับรูปร่างหน้าตา "เจ้าจั๊งแม่นขี้ฮ้ายคัก" (เธอหน้าตาน่าเกลียดจัง)
      ตาซัง ใช้กับลักษณะนิสัย/การกระทำ (หรือจะใช้กับหน้าตาก็ได้)
จิกริกจอกหรอก  = คิดเล็กคิดน้อย
เช่น   เจ้ายาเปนคนจิกริกจอกหรอก  หมายถึง คุณอย่าเป็นคนคิดเล็กคิดน้อย

กะด้อกะเดี่ย  = เกินไป มากไป  (คำนี้อยู่ได้ทั้งประโยคชื่นชม หรือประโยคต่อว่า ขึ้นอยู่กับคำอื่นในประโยค)
เช่น  "ง้ามอีหลีหลีอีหลอกะด้อกะเี่ดี่ย"  หมายถึง "สวยมาก สวยจริงๆ"
หรือถ้าโดนต่อว่าแล้วเราพูดกลับไปว่า "เจ้าซะมากะด้อกะเดี่ยแถ้"  หมายถึง  คุณนี่เกินไปจริงๆ

โซโหว่เซเว่  =  เป็นรูโบ๋ หรือ อ้าปากหวอ ก็ได้ เช่น เสื่อเปนฮู๊โซโวเซเว หมายถึง เสื้อเป็นรู
หรือ อ้าปากโซโว  หมายถึง อ้าปากหวอ

จักแล่ว=ไม่รู้
แมนติ=จริงหรอ?
หน้าฮ้าน=หน้าเวที
น้ำโฮ่ง=น้ำขัง
ออเจาะแอะแจะ=นิดๆ หน่อยๆ
คักแท้ดอก=สุดยอดจริงๆ
ป๊าดทิโท้=คำอุทาน แบบทึ่งจัด "โอ้โห" ประมาณนี้
เป็นตาซัง=น่าเกลียด เกลียด ไม่ละมุนตา
เซาๆ=หยุด  พอ
ตาอิโตน/ตาลิโตน/ตาเหลือโตน  = น่าสงสาร
ไส = ไหน เช่น มื่อหนี่สิไป่ไส (วันนี้จะไปไหน)
มวน = สนุก
หัวขวน = หัวเราะ เช่น เป่นต่าหัวขวน (เป็นที่น่าขำ, น่าหัวเราะ, ตลก)
ย่าน = กลัว เช่น เป่นต่าย่านแท่นอ (น่ากลัวจังเลยนะ)
โลด = เลย เช่น กินไปก่อนโลด (กินไปก่อนได้เลย)
คัก = มาก เช่น แซบคักๆ (อร่อยมากๆ)
เบิง = ดู
หม่อง = ที่ เช่น สิไป่หม่องได๋ (จะไปที่ไหน)
เวียก = งาน เช่น สิไป่เฮ็ดเวียก (จะไปทำงาน)
สู = คุณ, เธอ
ฮอด = ถึง
แมใหย =  คนแก่ผู้หญิง
พอใหย = คนแก่ผู้ชาย
แม่ใหญ่เฒ่า = ยายทวด
เจ้าคือว่าจังซัน=คุณทำไมพูดแบบนั้น
เจ้าคือว่าจังซี=คุณทำไมพูดแบบนี้
ข่อยบ่ฮู้=ฉันไม่รู้
ข่อยบ่ฮู้เรื่องนัำเด้อ=ฉันไม่รู้เรื่องด้วยนะ
เบ่งดีๆดุ้ย=ดูดีๆชิ
"ป้าด...ซะมะคักแท้น่อ" = อะไรจะคึกคักสนุกสนานปานนั้น
"ม่วนซื่นโฮแซว" = สนุกสนานบานตะไท
แม่เฒ่า = แปลได้ 3 ความหมายคือ 1. เป็นแม่ของเมีย 2. เป็นคนแนวไสยศาสตร์ที่นับถือ 3. คนทั่วไปที่เรียกแทนเฉยๆ ออกแนวไม่สนิท
งึด = อัศจรรย์
จังซี่=แบบนี้
เห่ดบ่ได๋ =ทำไม่ได้
ข่อยฮักเจ้า=ฉันรักเธอ
สิไปใส่=จะไปไหน
ไปได๋มา=ไปไหนมา
เว้าบ่อได๋=พูดไม่ได้
กระโปรงเฮี่ยน=กระโปรงสั่น
คิดฮอตหลายๆเด้อ=คิดถึงมากๆๆ
อย่าเว้าจังซั่น=อย่าพูดแบบนั้น
ข่อยบ่อฮู้=ฉันไม่รู้
เฮ้ดอีหยั่งอยู่=ทำอะไรอยู่
เข้าแลง=ข้าวเย็น
เข้าสวย=ข้าวสวย
เพน= 11.00น. (เวลาไปวัดฉันเพล) ไปเพน "เอาข้าวไปวัดตอนเวลา 11.00 น.
หย่าง (ลากเสียงต่ำแน้นตัว ง.งู)=เดิน
ดั่ง=จมูก
พิสพ=ริมฝีปาก
บักนัด=สัมปะรด
บักม่วง=มะม่วง
บักสีดา=ฝรั่ง
บักเขียบ=น้อยหนา
ดาก(เสียงต่ำเน้นกอ ไก่.)=ก้น
บักพร้าว=มะพร้าว
หนหวย  =  รำคาญ
ฟ้าแจ้งจางปาง =  ท้องฟ้าสว่างสดใส
ลูกกก  = ลูกคนโต
ลูกหล่า =  ลูกคนสุดท้อง
สำปะปิ  = จิปาถะ
เข็ดแข่ว=   เสียวฟัน
สะเดิด=   สะดุ้ง
มิดจีลี่ = เงียบสนิท
พอกะเทิน  = ครึ่งๆกลางๆ
แฮกหมาน = ประเดิม
ฝนตกฮำ =  ฝนตกใส่
ตำบักฮุ่ง =  ส้มตำ
เข่าง๊าย  =  ข้าวเช้า
จั่งหัน  =  อาหารมื้อเช้าของพระภิกษุ

หมวดเครื่องนุ่งห่ม

เสี่ย , เสื่อ  =  เสื้อ
ส่ง   =  กางเกง
เกิบ  =  รองเท้า
กะโป่ง  =  กระโปรง
ส่งใน้  =  กางเกงใน
เสื่อใน้  =  ยกทรง, เสื้อชั้นใน
เสื่อหมากกะแลง  =  เสื้อคอกระเช้า , เสื้อสายเดี่ยว
สิ่น  =  ผ้าถุง
ผ่าสะโหล่ง  =  โสล่ง

อื่นๆ เพิ่มเติม

เปนต่าซัง  =  น่ารังเกียจ (บางทีถ้าพูดกับเด็กเล็กๆ ก็เป็นการชมว่า น่ารักน่าชัง)
เปนต่าฮัก  =  น่ารัก
เปนต่าย่าน =  น่ากลัว
เปนต่าหนาย = น่าเบื่อหน่าย
เปนต่างึด  =  ไม่น่าเชื่อ...ทำไปได้ไง
ขี่สีก = น้ำครำ, น้ำเน่า
ขี่ตะหลึน  =  ตะไคร่น้ำ
ขี่หินแฮ  =  ดินปนหินเล็กๆ สีแดงๆ (ส่วนมากคำนี้จะใช้กับถนนหนทาง เช่น ท่างขี่หินแฮ หมายถึง ถนนลูกรัง, ทางมีเป็นดินปนหินเล็กๆ สีแดงๆ)
ขี่สนิม  =  สนิม
ขี่ข้าน =  ขี้เกียจ

ข้อยเฮ็ดอิหยัง =ฉันทำอะไร
คุณเฮ็ดรึยัง=คุณทำหรือยัง
https://pantip.com/topic/30542682
関連記事
タグリスト

検索フォーム
プラグインの設定
プロフィール

soi19

Author:soi19
ยินดีต้อนรับที่นี่!!
วันเกิด:วันศุกร์ (金) สีฟ้า

最新記事
最新コメント
最新トラックバック
月別アーカイブ
カテゴリ
FC2カウンター
user tag : I ❤ fail.in.th

fail.in.th 動画 fishism jhon ให้ กวนมึนโฮ 神話 mcbealism 発音 ถนน 

プロフィール

soi19

Author:soi19
ยินดีต้อนรับที่นี่!!
วันเกิด:วันศุกร์ (金) สีฟ้า

RSSリンクの表示
リンク
QRコード
QR